แหล่งท่องเที่ยว 15 ตำบล Attractions in 15 Subdistricts 15 个街道的旅游景点

ตำบลบางรักเป็นตำบลเก่าแก่ตำบลหนึ่งของจังหวัดตรัง และเป็นตำบลที่เป็นเมืองท่ามาแต่โบราณ โดยมีชาวจีนเข้ามาเทียบท่าและติดต่อค้าขายที่บ้านท่าจีน Bang Rak is an ancient subdistrict of Trang and was a port town in the past. Chinese traders used to dock and trade at Ban Tha Chin. Bang Rak 是董里府的一个古老街道，过去是一个港口城镇。中国商人过去常常在 Ban Tha Chin 停靠并进行贸易。

""นาตาล่วง" เป็นตำนานที่ได้บอกเล่ากันมา ว่ามีชาย 2 คนได้เดินทางพักที่ควนทวด ต่อมานายด้วงได้ป่วยไข้ลงไม่สามารถเดินทางต่อได้ นายล่วง จึงบุกเบิกพื่้นที่ทำนาออกไปทุกๆ ปีตั้งรกรากที่นี้ จนเป็นทุ่งนาผืนใหญ่ ชาวบ้านตั้งชื่อว่า "นานายล่วง" หรือ "นาตาล่วง" ต่อมาตาด้วงได้เสียชีวิตที่ควนตาด้วง และชาวบ้านได้ทำอนุสรณ์เพื่อรำลึกถึงตาด้วงตลอดมา "Na Ta Luang" comes from a legend of two men, Ta Duang and Ta Luang. Ta Duang fell ill, so Ta Luang settled down and cultivated rice fields here, which became known as "Na Ta Luang" (Ta Luang's Rice Field). Locals built a memorial for Ta Duang at Khuan Ta Duang. “Na Ta Luang”来自关于Ta Duang和Ta Luang两个人的传说。Ta Duang病倒了，所以Ta Luang定居下来并在此耕种稻田，被称为“Na Ta Luang”（Ta Luang的稻田）。当地人在Khuan Ta Duang为Ta Duang建造了一座纪念碑。

ตําบลนาท่ามเหนือมีสภาพทางกายภาพส่วนใหญ่เป็นที่ราบ ราษฎรใช้ประกอบ อาชีพทางการเกษตรการทําสวนยางพารา ปลูกผลไม้และทำนา ไม่มีพื้นที่ป่าสมบูรณ์ และไม่มีต้นน้ําลําธารที่ไหลผ่านหมู่บ้าน ทําให้ตําบลนี้ขาดแคลนน้ําในฤดูแล้ง Na Tham Nuea consists mostly of plains. Locals engage in agriculture, rubber plantations, fruit orchards, and rice farming. There are no abundant forests or streams flowing through the village, causing water shortages in the dry season. นาถ่ามเหนือ (Na Tham Nuea) 的地形大部分是平原。当地居民主要从事农业，如橡胶园、果园和水稻种植。由于该地区缺乏完整的森林和流经村庄的水源，导致在旱季会出现缺水问题。

ชื่อตำบล "นาโต๊ะหมิง" มาจากเจ้าของนาผู้เป็นชาวมุสลิม ชื่อว่า "โต๊ะหมิง" ซึ่งเป็นที่รู้จักและเรียกขานสืบต่อกันมา The name "Na To Ming" comes from the name of a Muslim rice field owner named "To Ming". “Na To Ming” 这个名字来自一位名叫“To Ming”的穆斯林稻田主人。

จาก "นาพระ" กลายเป็น "นาพละ" ในสมัยอยุธยาได้มีประกาศกัลปนาวัดในหัวเมืองพัทลุงและนครศรีธรรมราช ซึ่งในตำนานเมืองพัทลุงกล่าวว่า วัดที่ขึ้นกับวัดสทังและวัดเขียนบางแก้วมีจำนวน 298 วัด รวมทั้งวัดพระพุทธสิหิงค์และวัดพระงามที่ตรัง การประกาศกัลปนาเป็นเรื่องที่พระมหากษัตริย์ทรงอุทิศไร่นาอันเป็นของหลวงให้แก่พระสงฆ์ในพุทธศาสนา ซึ่งในเพลาวัดเขียนบางแก้วฉบับหนึ่งกล่าวถึงวัดพระพุทธสิหิงค์ไว้ว่า “วัดพระศรีหึง มหาโพธฺโมลีเป็นหัววัด หมื่นพัดเจดีย์เป็นนายอนาพยาบาล มีข้าพระเจ็ดหัวงาน นางทองหัวงาน 1 นางพรมหัวงาน 1 นางพัดหัวงาน 1 นางเพาแก้วหัวงาน 1 นางทองดีหัวงาน 1 นางออนจันหัวงาน 1 นางรัดทองหัวงาน 1” หัวงานของวัดพระพุทธสิหิงค์อยู่ทางฝั่งขวาของคลองนางน้อยตามที่ตั้งวัด คงจะเรียกชื่อชุมชนกัลปนาของวัดกันว่านาพระตั้งแต่สมัยนั้น ต่อมา พ.ศ. 2355 ในทำเนียบกรมการเมืองของเก่ากล่าวถึง "บ้านนาพระ" ว่ามี 9 เรือน อยู่ใกล้ๆ กับบ้านหัวเขา บ้านนางน้อย เมื่อมีพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ฉบับแรก พ.ศ. 2440 บ้านต่าง ๆ รวมกันเป็นตำบล ซึ่งพบว่าต่อมา พ.ศ. 2459 ทางราชการได้สำรวจและจัดทำแผนที่หัวเมืองต่างๆ มีชื่อ "บ้านนาพละ” ตำบลนางน้อย อยู่ในตำแหน่งนาพละปัจจุบัน ชื่อนาพละคงเขียนเปลี่ยนไปจากการสำรวจทำแผนที่ในครั้งนั้น ต่อมาทางราชการมีการปรับปรุงเขตตำบลกันใหม่ทำให้บริเวณนี้ได้ชื่อว่า "ตำบลนาพละ" The name evolved from "Na Phra" to "Na Phla." During the Ayutthaya period, King Rama allocated royal lands (Kalpana) to temples in the Phatthalung and Nakhon Si Thammarat regions. Ancient records mention this area as "Ban Na Phra" with 9 households in 1812. In 1916, during a government survey and mapping project, the name was officially recorded as "Ban Na Phla," which has been used as the subdistrict name ever since. 名字从“Na Phra”演变为“Na Phla”。在阿瑜陀耶时期，国王将皇家土地（Kalpana）分配给博他仑府和洛坤府地区的寺庙。古代记录提到该地区在1812年被称为“Ban Na Phra”，当时有9户人家。1916年，在政府的调查和制图过程中，该名称被正式记录为“Ban Na Phla”，此后一直作为该街道的名称。

เล่ากันว่า ในพื้นที่แห่งนี้มีวัดเกิดขึ้นเป็นวัดแรกของจังหวัดตรัง ประกอบกับมีต้นโพธิ์ขนาดใหญ่เกิดขึ้นกลางวัด จึงเรียกวัดแห่งนี้ว่าวัดโพธิ์ หรือเรียกอีกชื่อว่าวัดโพธาราม ประกอบกับพื้นที่ตำบลนี้ยังไม่มีชื่อ จึงเอาชื่อจากวัดโพธิ์ มาตั้งเป็นชื่อบ้าน ว่าบ้านโพธิ์ หรือตำบลบ้านโพธิ์ในปัจจุบัน The first temple in Trang was built here with a large Bodhi tree, hence the name "Ban Pho". 据说董里的第一座寺庙建在这里，有一棵大菩提树，因此得名“Ban Pho”。

คำว่า “ควน” ในภาษาใต้ มักหมายถึง “เนิน / ที่สูง / ควน” ซึ่งสื่อถึงภูมิประเทศในอดีต ซึ่งอาจเป็นเนินสูงหรือยกตัวขึ้นเล็กน้อยในพื้นที่ราบรอบข้าง “บ้านควน” จึงอาจหมายถึง “หมู่บ้านบนควน” หรือ “หมู่บ้านบนเนิน” ซึ่งสอดคล้องกับภูมิทัศน์ที่อาจไม่ราบลุ่มมากนักในตำบลนี้ "Khuan" means hill. "Ban Khuan" means Village on a Hill. “Khuan”意为山丘，“Ban Khuan”意为山上的村庄。

ดั้งเดิมมีหนองน้ำอยู่ในบริเวณ หมู่ที่ 1 และเป็นที่ราบลุ่มน้ำขังตลอดทั้งปี มีต้นไม้ชนิดหนึ่งชื่อว่า ต้นตรุดขึ้นเป็นจำนวนมาก จึงมีชื่อเรียกกันติดปากว่า “หนองตรุด” Named after a swamp (Nong) where many "Trud" trees grew. 得名于一个长满“Trud”树的沼泽（Nong）。

ชื่อ "ทับเที่ยง" มาจากสมัยที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เสด็จฯ ถึงจังหวัดตรังในเวลาเที่ยง จึงได้สร้างที่ประทับ ณ เวลานั้น และตั้งชื่อเป็น "ทับเที่ยง" Named "Thap Thiang" (Noon Pavilion) when King Rama V arrived in Trang at noon. 得名于拉玛五世国王在中午到达董里并建造的住所。

ในพื้นที่ตำบลน้ำผุด ได้มีตาน้ำผุดขึ้นมาจากใต้ดิน ซึ่งปัจจุบันคือบริเวณวัดน้ำผุด หมู่ที่ 1 ตำบลน้ำผุด ชาวบ้านเลยเรียกชื่อว่า บ้านน้ำผุด ต่อมาก็มีการจัดตั้งตำบลขึ้น จึงได้ใช้ชื่อเรียกว่า “ตำบลน้ำผุด” เป็นต้นมา Named after natural springs (Nam Phut) rising from underground. 得名于地下涌出的天然泉水（Nam Phut）。

ตำนานชื่อบ้านนาบินหลา คำว่า “นาบินหลา” มาจากศาลา 5 หลัง ของตำบล ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า “เบ็ญจศาลา” และชาวบ้านได้เรียกต่อ ๆ กันมาจนในที่สุดเพี้ยนเป็น “บินหลา” และในพื้นที่ของตำบลชาวบ้านมีอาชีพทำนาเป็นหลัก จึงเรียกชื่อว่า “บ้านนาบินหลา” จนถึงปัจจุบันนี้ Distorted from "Benja Sala" (Five Pavilions) and rice farming. 来源于“五个亭子”和种稻职业。

"ตำบลควนปริง อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีลักษณะภูมิประเทศเป็นเนินเขาและแหล่งน้ำ ซึ่งคำว่า "ควน" หมายถึงเนินเขา และ "ปริง" หมายถึง บึงน้ำ ชุมชนในตำบลนี้เริ่มตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่สมัยโบราณ และทำการเกษตรเป็นหลัก เช่น การปลูกยางพาราและสวนผลไม้ ปัจจุบันตำบลควนปริงมีการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสาธารณูปโภคให้สะดวกสบายขึ้น ทั้งการศึกษาและการบริการสาธารณสุขก็ดีขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ตำบลควนปริงมีความเจริญเติบโตอย่างต่อเนื่องในปัจจุบัน "Khuan" means hill, and "Pring" means pond. “Khuan”意为山丘，“Pring”意为池塘。

เล่ากันมาว่ามีพระนางองค์หนึ่งพร้อมด้วยข้าทาสบริวารจำนวนหลายคนเดินทางผ่านมาหมู่บ้านนี้ ชาวบ้านจึงเรียกชื่อหมู่บ้านนี้ว่า “บ้านนางข้าม” ต่อมาเรียกชื่อเพี้ยนเป็นบ้านนาท่าม บ้านนาท่ามมีพื้นที่กว้างขวางมาก ปัจจุบันแบ่งอาณาเขตเป็นบ้านนาท่ามเหนือและบ้านนาท่ามใต้ Derived from "Ban Nang Kham" (Lady Crossing Village). 源自“Ban Nang Kham”，后来讹传为“Ban Na Tham”。

ที่มาของตำบลนาโยงใต้ ไม่พบข้อมูลที่แน่ชัด แต่สันนิษฐานว่า นาโยงมาจากผืนนาที่มีการเลี้ยงวัว และมีการนำวัวไปโยง(ผูก)ในนาเป็นจำนวนมาก จึงเป็นที่มาของคำว่านาโยง ต่อมามีการแบ่งพื้นที่เป็นนาโยงเหนือและนาโยงใต้ ปัจจุบันมีการแบ่งพื้นที่ปกครองตำบลนาโยงเหนือ อยู่ในเขตอำเภอนาโยง ส่วนตำบลนาโยงใต้ อยู่ในเขตอำเภอเมืองตรัง The origin is assumed to come from the word "Yong" (meaning to tie), referring to the many cows tied in the rice fields. Later, the area was split into Na Yong Nuea and Na Yong Tai. 起源被认为是来自“Yong”（意为拴），指的是稻田中拴着的许多牛。后来，该地区被分为 Na Yong Nuea 和 Na Yong Tai。

เมื่อประมาณปีพุทธศักราช 2433 ได้มีชาวบ้านอพยพมาอาศัยและตั้งถิ่นฐานในพื้นที่บริเวณนี้ ซึ่งมีสภาพพื้นที่ ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูงเรียกว่า “ โคก ” และมีต้นหล่อขึ้นอยู่บริเวณที่ราบสูงแห่งนี้เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกบริเวณนี้ว่า “ โคกหล่อ ” ต่อมาเมื่อทางราชการประกาศแยกตำบล ก็ได้จัดตั้งเป็น “ตำบลโคกหล่อ ” มาจนถึงปัจจุบัน Terrain mostly high ground ("Khok"), abundant with "Lo" trees. 地形多为高地（Khok），长有许多“Lo”树。